Dat blijkt uit onderzoek van workforce management softwareleverancier Protime onder 315 werkenden in de retailsector. Drie op de tien (30%) van hen werken dan een half uur of langer door. Lang niet iedereen krijgt daar iets voor terug. Acht procent van deze groep wordt voor die extra uren doorgaans op geen enkele manier gecompenseerd.
Het rooster loopt geregeld uit
Voor veel medewerkers blijft het niet bij een enkele keer. Ruim een derde (36%) van de retailmedewerkers werkt een paar keer per maand of vaker buiten de geplande werktijden. Een deel van die groep, dertien procent van alle retailmedewerkers, doet dat zelfs wekelijks of vaker. Jongere medewerkers (tot 35 jaar) werken het vaakst buiten hun rooster. Van hen doet ruim de helft (52%) dat een paar keer per maand of vaker, tegenover bijna een derde (31%) van de 55-plussers.
Ook een vrije dag is niet altijd vrij
Medewerkers maken niet alleen extra uren rond hun diensten, maar ook op hun vrije dagen. Vier op de tien (41%) retailmedewerkers werkten het afgelopen jaar op een dag waarop ze oorspronkelijk vrij waren, door een onverwachte roosterwijziging of een verzoek om extra te werken. Soms hoeft de werkgever niet eens te bellen, want ook zonder oproep voelen medewerkers de druk om bereikbaar te blijven. Dat gevoel heerst vooral onder jongeren. Van de medewerkers tot 35 jaar ervaart 27 procent die druk, bijna vier keer zo vaak als bij de 55-plussers (7%).
Leonie Gorissen, directeur Nederland bij Protime: “Een vrije dag is pas een echte vrije dag als medewerkers er zelf over kunnen beschikken. Een keer bijspringen is voor veel medewerkers geen probleem, maar een gezonde balans tussen werk en privé vraagt om wederzijdse verwachtingen. Managers kunnen daar zelf mee beginnen. Een eerste stap is om met het team af te spreken wie op vrije dagen als reserve inzetbaar wil zijn, zodat niet steeds dezelfde collega’s worden gebeld. Een tweede stap is om extra diensten via een vast kanaal aan te bieden, met een reactietermijn, zodat niemand direct hoeft te antwoorden en nee zeggen gewoon kan. Zo weten beide partijen wat ze van elkaar mogen verwachten en blijft extra inzet een keuze in plaats van een vanzelfsprekendheid.”
